Gülümsemezsen, sevemezsin Tanrı’yı!

Birgün aksakallı bir derviş, bir sepet dolusu elmayla tepeler bayırlar aşan genç bir kıza rastlamış.

Bozkırın o sıcağında yorgunluktan al almış kızın yanakları.

“Nereye gidersin? Neler doldurdun sepetine?” diye sormuş derviş.

Tâ uzaklara uzatmış elini, bir tarlayı göstermiş kızcağız: “Bak, sevdiğim adam çalışıyor orada!” demiş, “ona elma götürüyorum.”

“Kaç tane?” diye sorunca derviş, genç kız şaşkınlıktan büyüyen gözleriyle, “O nasıl soru öyle?” diye mukabele etmiş; “İnsan sevdiğine götürdüğü şeyi sayar mı hiç?”

Başı önüne düşmüş dervişin.

Ve genç kızın farkedemeyeceği şekilde usulca koparıvermiş elindeki 99’luk tesbihin ipini.

Kaynak: Dücane CUNDİOĞLU
http://www.yenisafak.com.tr/yazarlar/?i=20457&y=DucaneCundioglu

Reklamlar
Bu yazı Özlü Sözler, Din içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s